प्रधानमन्त्री केपी ओली कर्णाली प्रदेश सभालाई सम्बोधन गर्न र मध्यपश्चिमाञ्चल विश्वविद्यालयको दीक्षान्त समारोहमा सहभागी हुने क्रममा सडक नै खाली गराउने जुन ‘शाही रबैया’ देखियो, त्यो लोकतान्त्रिक गणतन्त्र नेपालका नागरिकलाई सह्यै थिएन । शालीन विरोध जनाए । किनभने जनताले चुनेका प्रधानमन्त्रीसहितका प्रतिनिधिका लागि खाली गरिने बाटो लोकतन्त्रको बाटो होइन, राजर्षिको बाटो हो ।
०४६ को प्रजातन्त्र पुनर्स्थापनापछि मात्रै होइन, ०६२/६३ को नागरिक आन्दोलनको आँधीहुरीले गणतन्त्र स्थापना गरेपछि पनि सिंहदरबारमा विराजमानहरूले नागरिकलाई ‘रैती’झैँ व्यवहार गरे । भिभिआइपीका नाममा हुने ‘सवारी’बाट सडकमा निमुखाले अथाह दुःख खेप्छ । शीतलनिवासबाट सात किलोमिटर दूरीको त्रिभुवन विमानस्थल हेलिकोप्टरमा जाँदा पनि यिनले आकाशसमेत जाम गराएर नागरिकलाई सास्ती दिए । जनताको बिचमा हिँड्नै डर लाग्छ भने सार्वजनिक पद धारण किन गर्नु ?
‘सवारी’का नाममा सडकमा नागरिकमाथि भइरहेको यस्तो ज्यादती बन्द गर्न सर्वोच्च अदालतले एक वर्षअघि नै आदेश गरेको छ । तैपनि शासकहरूमा सम्राट् देखिने सनक छ, जुन सनक र सान लोकतन्त्रका लागि लाज र कलंक भइसक्यो । नारायणहिटीमा विरासत फर्काउँछौँ भन्दै सडकमा देखिएको राजावादीहरूको जुलुसले पनि यिनीहरूको विवेक जगाउँदैन । हेक्का राख्न जरुरी छ– राजाको छोरा त बाटोमा आइपुगे भने अरू कसको छोराको बाटो खाली गर्ने औकात पुग्छ ? सम्राट् देखिने सनक नागरिकलाई किमार्थ मान्य छैन ।
